Sponsors

Historie

                                          

De vv Jubbega beleefde haar glorietijd in de jaren zestig. Tot twee keer toe speelde het eerste team op het hoogste niveau van het Nederlandse amateurvoetbal. Vooral in het begin van de jaren zestig was Jubbega een ploeg om rekening mee te houden. Jubbega kende in die jaren een generatie voetballers die zowel individueel maar ook in teamverband tot de betere spelers van het Noorden behoorden. Met name keeper Durk Seinstra, (die ook nog een seizoen bij Cambuur onder de lat stond) en Oebele en Grietus de Vries. Twee van de maar liefst negen zonen van Jabik en Janke de Vries die allemaal in verschillende periodes in het eerste team van de club hebben gespeeld. Oebele en Grietus waren vooral spelers met duidelijk individuele kwaliteiten die ook door velen buiten Jubbega werden onderschreven. Al in 1958 kregen ze beide een uitnodiging voor een proefwedstrijd bij de semiprofs van vv Leeuwarden. Grietus speelde later ( in 1962) zelfs nog een seizoen voor vv Heerenveen en haalde ook eenmalig het Nederlands amateur-elftal. Hij speelde in juni 1962 mee in een wedstrijd tegen Frankrijk maar bedankte vervolgens voor de volgende wedstrijd tegen Engeland. Samen met onder andere hun jongere broers Jan en Anton, maar ook spelers als Freddy Koelman, Wietse Blaauw (een zwager van Oebele en Grietus), Joop Visser, Jaap Oosten, Henkie Schiere, Rink van der Sluis, Freddy Lukkes en Durk Seinstra hadden Grietus en Oebele Jubbega in die jaren opgewerkt tot een meer dan goede eerste klas voetbalvereniging. (De eerste klas was in die tijd het hoogste niveau in het amateurvoetbal).

 

Boven v.l.n.r. Sierk Flisyn(trainer), Grietus de Vries,Freddy koelman,Wietse blaauw.Midden:Joop Visser,Henkie Schiere,Oebele de Vries,Jan de Vries.Onder:Rink v/d Sluis,Durk Seinstra,Freddy Lukkes,Scheitsrechter Boorsma 

Tot 1958 speelde de club jarenlang niet onverdienstelijk in de derde klas. Onder trainer Piet Zwerver promoveerde het eerste in dat jaar naar de 2e klasse. Maar met de komst van de bewogen toptrainer Sierk Flisijn, de latere schoonvader van keeper Durk Seinstra, werd de opgaande lijn voortgezet en werd Jubbega in 1961 kampioen van de 2e klasse en promoveerden ze vervolgens naar de 1e klasse.

In 1964 degradeerde de ploeg maar twee jaar later keerde men voor twee jaar terug op het hoogste niveau. Voor Jubbega, een dorp met 3000 inwoners een unieke prestatie. Uniek omdat niet alleen in het voetbal werd gepresteerd maar ook de korfballers van Wordt Kwiek speelden in de jaren zestig constant op het hoogste niveau en was jarenlang een van de betere korfbalclubs in het Noorden. Sport leefde op dat moment aan de Leidijk waar de vv Jubbega en korfbalvereniging Wordt Kwiek samen de beschikking hadden over een voor die tijd uitstekende accommodatie waar bij topwedstrijden regelmatig meer dan 3000 bezoekers werden geteld. Jubbega was in 1958 ook de eerste voetbalclub in Friesland met een eigen lichtinstallatie op het trainingsveld.

In 1969 keert Flisijn na een afwezigheid van vijf jaar, waarin in Jubbega terug was gezakt naar de 2e klasse, terug en wederom bereikt de ploeg onder diens leiding in 1972 de 1e klasse. Ook toen was er een periode met veel talentvolle spelers zoals onder ander de van Nieuwehorne afkomstige Anne Schokker maar vooral ook de nog jonge Gerrit Jonker die tot ver in de jaren negentig in het eerste elftal zou blijven spelen. In het begin van de jaren zeventig speelden echter ook nog altijd enkele zonen van Jabiks-Janke in het eerste elftal. Onder andere Onnie en Jan maar ook Grietus die in dat jaar, na een beenbreuk in een wedstrijd tegen Roden, echter afscheid moest nemen van het hoogste niveau. In de jaren na 1973 verdwijnt langzamerhand de gouden generatie met als dieptepunt de degradatie naar de onderafdeling van het Friese voetbal in de jaren negentig.

 

Met dank aan Ate.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!